Tytuły dla Elżbiety Kwiatkowskiej i Sławomira Woźniaka

Elżbieta Kwiatkowska jest czołową solistką baletu warszawskiego. W 1983 roku ukończyła gdańską szkołę baletową. Trzy lata później została solistką, a wkrótce potem I solistką baletu. Otrzymała już Nagrodę Artystyczną Młodych im. Wyspiańskigo (1989) i Medal Wójcikowskiego (1994) – doroczną nagrodę przyznawaną najzdolniejszej tancerce młodego pokolenia.
Tańczyła: Odettę-Odylię w „Jeziorze łabędzim”, rolę tytułową w „Giselle”, Kitri w „Don Kichocie”, Wróżki Bzu i Szafirów w „Śpiącej królewnie”, Królową Śniegu w „Dziadku do orzechów” oraz Wróżkę w „Kopciuszku”. Występowała także w baletach współczesnych choreografów: „Balu kadetów” Lichine’a, „Popołudniowej sjeście” Mendeza, „Legendzie o Józefie” i „Grach” Wesołowskiego oraz „Brazylijczyku w Paryżu” Massine’a. Jest jedyną wykonawczynią tytułowej roli w „Carmen” w warszawskiej inscenizacji Matsa Eka.
Niektóre główne role powstały specjalnie dla tej tancerki. Emil Wesołowski stworzył dla niej postaci: Dziewczyny ofiarnej w „Święcie wiosny”, Kobiety w „Powracających falach” i Dziewczyny w „Cudownym mandarynie”.
Sławomir Woźniak studiował w Państwowej Szkole Baletowej w Poznaniu. Był solistą Opery Wrocławskiej oraz I tancerzem Teatru Wielkiego w Łodzi. Od 1991 roku jest pierwszym solistą Baletu Teatru Wielkiego w Warszawie. Na warszawskiej scenie zatańczył: Zwiastuna w „Dies Irae” i Johna w „Greku Zorbie”. Za tę ostatnią rolę został nominowany przez francuski magazyn „Dance” do tytułu Rewelacja Roku 1992.
Otrzymał kilka nagród: Brązowy Medal Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Nowym Jorku (1990), Medal im. Wójcikowskiego (1991), Nagrodę Młodych im. Wyspiańskiego (1991) i Brązowy Medal Międzynarodowego Konkursu Baletowego w Nagoi (1993).
Sławomir Woźniak zatańczy w piątkowym przedstawieniu „Dziadka do orzechów”.

Tytuły dla Elżbiety Kwiatkowskiej i Sławomira Woźniaka
Oceń ten post